Menu

Our amorgos shop

Τα καλοκαιρινά παιδικά μου χρόνια στην Αμοργό: Η Αμοργός μας!

Οι παιδικές μας αναμνήσεις μπαίνουν στο χρονοντούλαπο των περασμένων χρόνων και ανασύρονται μέσα από ιστορίες που αφηγούμαστε από τα παλιά, κάνοντάς μας να αναπολούμε παλιές, περασμένες εποχές! Πόσο μάλλον όταν αυτές προέρχονται από τη μικρή μας ηλικία γεμάτες καλοκαίρι, αλμύρα της θάλασσας, παιχνίδι και άλλα τόσα που κάναμε μικρότεροι περνώντας ευχάριστα τις ώρες μας.

Κάτι που θυμίζει πολύ τα παιδικά μου χρόνια κάτω στο νησί, ανακάλυψα πριν αρκετό καιρό και είπα να το μοιραστώ εδώ:

Η εικόνα απεικονίζει την Ιερά Μονή στην Αμοργό! Το μοναστήρι αποτυπώνεται επάνω σε ξύλο! Ανάμνηση που έπαιρνε σάρκα και οστά κάθε καλοκαίρι πηγαίνοντας ακόμη στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού!

Τα πρώτα μου Καλοκαίρια τα θυμάμαι ως μέρες ξεγνοιασιάς, χαλάρωσης, ανεμελιάς και πολλών θαλασσινών μπάνιων! Τουλάχιστον εκατό! Τότε μπαίναμε στη διαδικασία μετρήματος, καθώς επρόκειτο για άλλα χρόνια, χωρίς σκοτούρες, με τη πολυτέλεια να περνάμε απλά καλά με τη καλοκαιρινή μας παρέα!

Έτσι, μια μέρα είχα μια φαεινή ιδέα: Η παλιά μας αποθήκη ήταν γεμάτη πράγματα ως επί το πλείστον, άχρηστα, και μέσα σε αυτά και κάτι μικρά σε επιφάνεια και διαστάσεις (όπως το παραπάνω) ξύλα. Έτσι, έριξα την ιδέα να ζωγραφίσουμε! Με συστατικά την φαντασία, τη δουλειά, και τις κηρομπογιές (αν θυμάμαι καλά), έπεισα και τον αδερφό μου, να στρωθούμε στη δουλειά! Μέσα σε μερικές μέρες τα πρώτα μας ” παιδικά αριστουργήματα” πήραν σάρκα και οστά πάνω σε ξυλάκια, τα οποία κυρίως τα προμηθευτήκαμε από ένα κοντινό ξυλουργείο που είχε σε αφθονία!

Μάλιστα, επειδή τίποτα δεν γίνονταν τζάμπα αποφασίσαμε να τα πουλήσουμε, βγαίνοντας σε κεντρικά σοκάκια της Χώρας, δίπλα στα καταστήματα και σε σημεία που γνωρίζαμε ότι θα συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό τουριστών! Έτσι τις απογευματινές ώρες, με όπλο την υπομονή (αν θα αγοράσει κανείς τίποτα) και τη καλή διάθεσή μας, ξεφορτώναμε τη μικρή πραμάτεια μας σε σκαλιά, στα πολυάριθμα σοκάκια του χωριού! Οι τιμές κυμαίνονταν από 100 δρχ μέχρι 1000 δρχ  τότε (κυρίως για τα ξύλα εκείνα της κατηγορίας της φωτογραφίας).

Η κίνηση του υπαίθριου μαγαζιού μας ήταν αρκετά ικανοποιητική, ενώ πολλοί κυρίως ξένοι τουρίστες  επιθυμούσαν να βγουν και φωτογραφία μαζί μας! Οι περισσότεροι μας έκαναν και…παζάρια στις τιμές που άλλοτε εμείς επαναδιαπραγματευόμασταν , και άλλοτε όχι.  Όπως μπορείτε να φανταστείτε οι ζωγραφιές δεν ήταν κάτι το εξαιρετικό, τίποτα έργα…τέχνης! Όμως και μόνο το μεράκι, και η φαντασία μας, γέμιζαν τις μπαταρίες μου μετά από μια δύσκολη σχολική χρονιά!

Δυστυχώς δεν σώζονται άλλα ξυλάκια από τότε, παρ όλα αυτά το…μωτίβο κυμαίνονταν από καράβια πάνω στη θάλασσα, σπιτάκια, το Μοναστήρι για το οποίο μίλησα παραπάνω, και βέβαια ότι άλλο μας έρχονταν στο παιδικό μυαλό μας εκείνη την ώρα και ήταν μέσα στα πλαίσια του καλοκαιρινού, ανάλαφρου τόνου και των νησιών!

Μετά από αρκετό διάστημα ζωγραφίζαμε και πέτρες από τη παραλία όπου κάναμε τα μπάνια μας, και, μάλιστα τσακωνόμασταν να κουβαλάμε μέσα στις τσάντες θαλάσσης ένα σωρό πέτρες με αποτέλεσμα η τσάντα να βαραίνει επικίνδυνα!

Όλα αυτά βέβαια αποτελούν μακρινό παρελθόν, πολύ μακρινό, ενώ τίποτα δεν κατάφερε να διασωθεί εκτός από τη παραπάνω φωτογραφία!!!:( Δεν πειράζει!!!

Για την ιστορία:

Το μαγαζάκι το ονομάσαμε ” Η ΑΜΟΡΓΟΣ” και το πρώτο διάστημα πήγαινε αρκετά καλά, ενώ και άλλα πιτσιρίκια συνομήλικα μας, , άνοιξαν επίσης τα δικά τους, πουλόντας κούκλες, κοχύλια και πετρούλες που τις περνούσαν σε κλωστή (έμοιαζαν σαν κολιέ).

Όπως διαπιστώνετε και στη φωτογραφία, εμείς σαν πιτσιρίκια, ήταν πρακτικά αδύνατο να ζωγραφίσουμε κάτι τέτοιο όπως αυτό της φωτογραφίας. Έτσι, την λύση μας την έδωσε ένας/μια ξένος τουρίστας (δεν θυμάμαι) που ζωγράφιζε τοπία και γενικότερα ξεδίπλωσε το  ταλέντο του μαζί μας έχοντας τη καλή διάθεση να ασχοληθεί μαζί μας, και να αφήσει αν όχι τη καλύτερη, τουλάχιστον μια εκ των καλύτερων αναμνήσεών μου! Ζωγράφισε και άλλα τοπία τα οποία όμως δεν τα θυμάμαι, και βέβαια δεν μπορώ με τίποτα να τα εντοπίσω!

Το παραπάνω ξύλο δεν το πουλήσαμε και πιστεύω ότι κάναμε την καλύτερη δουλειά!!

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Ελπίζω να είσαι καλά!

http://www.pasaporti.net/2010/05/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CF%82.html

Comments

comments

Leave a reply

Your email address will not be published.